Patron - Społeczne Ognisko Muzyczne w Ozimku

Społeczne Ognisko Muzyczne
Towarzystwo Muzyczne im. Józefa Elsnera w Ozimku
Przejdź do treści

Menu główne:

Patron

Patron Ogniska - Józef Elsner


Patronem naszego Towarzystwa od początku jego założenia jest Józef Elsner.
Józef Elsner (1769-1854) polski kompozytor i pedagog. Urodził się w Grodkowie, gdzie w latach 1775-1781 uczęszczał do szkoły powszechnej i śpiewał w chórze kościelnym. Od roku 1781 uczył się w szkole dominikanów i w gimnazjum jezuickim we Wrocławiu. W tym mieście śpiewał i grał w chórze i kapeli klasztornej, a następnie w chórze operowym i orkiestrze teatralnej. Wcześnie zaczął komponować. W roku 1782 został wykonany we wrocławskim kościele Świętego Wojciecha jego motet „Ave Maria gratiae plena”. Elsner odnosił sukcesy jako solista, ponieważ miał piękny głos, muzykował też jako skrzypek kameralista. Na uniwersytecie wrocławskim rozpoczął najpierw studia teologiczne, wkrótce jednak przeniósł się na wydział lekarski. Studia medyczne miał zamiar kontynuować w Wiedniu, dokąd wyjechał jako stypendysta jesienią 1789 roku, lecz przerwała je długotrwała choroba. Po wyzdrowieniu postanowił całkowicie poświęcić się muzyce. Jesienią 1791 roku przeniósł się do Brna, gdzie został skrzypkiem w orkiestrze teatralnej, a w następnym roku udał się do Lwowa, by tam objąć posadę kapelmistrza orkiestry teatru (1792-1799). Wystawił w nim swoje opery do tekstów niemieckich. Po objęciu w roku 1795 przez Wojciecha Bogusławskiego sceny lwowskiej, został jego współpracownikiem i zaczął komponować opery do tekstów Bogusławskiego. Zachowała się tylko jedna: „Amazonki, czyli Herminia”. W tym czasie zainteresował się polską muzyką ludową i wplatał jej wątki do swoich utworów instrumentalnych („Sonata fortepianowa D-dur’). W latach 1799-1824 prowadził operę w Teatrze Narodowym w stolicy, wzbogacając jej repertuar własnymi dziełami (30 oper, w tym „Siedem razy jeden”, „Leszek Biały”, „Król Łokietek”; 2 balety). W latach 1803-1805 prowadził sztycharnię nut. W roku 1814 założył Towarzystwo Przyjaciół Muzyki Religijnej i Narodowej. Przez dziesięć lat (1821-1831) pełnił funkcję rektora Instytutu Muzyki i Deklamacji (którego był twórcą), od 1826 roku zwanego Szkołą Główną Muzyki. Uczył w niej Fryderyka Chopina, z którym potem łączyły go więzi przyjaźni. Oprócz oper był autorem symfonii, marszałków, pieśni, mszy, kantat.
Pisał podręczniki i pamiętniki.

 
Copyright 2015. All rights reserved.
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego